است . « 1 » و درباره قوم هود مىفرمايد : فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً . آنان پيامبرشان [ هود ] را تكذيب كردند ، ما هم نابودشان كرديم . راستى را كه در آن " آيت " و نشانه‌اى است [ براى خردمندان ] . « 2 » و درباره قوم فرعون در سوره اعراف فرموده : فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ . پس ، طوفان و ملخ و آفت گياهى و قورباغه و خون را - كه آيات و نشانه‌هاى جدا جدا بودند - بر آنان فرستاديم . « 3 » 2 - اجل : مدت ، وقت و زمان محدود ، سرانجام و پايان . اينكه گفته مىشود : فلان كس اجلش فرا رسيد ، يعنى : مرد و مدت عمرش به سر آمد . و اينكه گفته مىشود : براى آن اجلى تعيين شده ، يعنى : براى آن وقت محدودى قرار داده‌اند . 3 - كتاب : براى كتاب معانى متعددى است و مقصود از آن در اينجا " مقدار نوشته شده يا مقدّر " است ، و معناى : " لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ " كه در آيه آمده اين است كه : زمان آوردن معجزه به وسيله پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از پيش تعيين شده است ، يعنى : هر دورانى را سرنوشتى معين است . 4 - يمحو : محو مىكند ، زايل مىگرداند ، " محو " در لغت به معناى باطل كردن و از بين بردن است ، همان گونه كه خداى متعال در سوره اسراء ( 12 ) مىفرمايد : فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً .

--> ( 1 ) - شعرا 120 - 121 . ( 2 ) - شعراء / 139 . ( 3 ) - اعراف / 133 .